JSW · Jastrzębska Spółka Węglowa

Najistotniejsze newsy

1. Umowa pożyczki z ARP (do 824,13 mln zł) — 2026-08-06 · pozyskanie kapitału — pozytywny, istotny (wsparcie płynnościowe, nie game-changer) Sedno tygodnia: JSW podpisała z ARP umowę pożyczki do 824,13 mln zł (4 transze, oprocentowanie WIBOR 3M + marża, karencja do 30.06.2029, okres do 30.06.2038). Środki wesprą program naprawczy i optymalizację kosztów. Kluczowe uzupełnienie: łączne wsparcie ARP (z uwzględnieniem wcześniejszej sprzedaży aktywów ~1,05 mld zł) sięga ~1,9 mld zł. Umowa zawiera mechanizm cash sweep od 2032 r. To pozytywny, długo wyczekiwany katalizator, ale element znany rynkowi od kilku dni — w dużej mierze zdyskontowany.

2. Sprzedaż aktywów PBSz i JZR do ARP — przesunięcie terminu na 31.10.2026 · sprzedaż aktywów — neutralny/lekko negatywny, istotny Aneks do umowy sprzedaży 95,81% PBSz (wstępna cena 274,4 mln zł) i 59,39% JZR (791,6 mln zł) — termin przesunięty z 31.07 na 31.10.2026. Wskazuje na opóźnienia w realizacji programu naprawczego, choć prezes deklaruje, że środki mają czasowo zmniejszyć presję płynnościową.

3. Ubytek załogi w Ruchu Knurów — 2026-08-06 · spór zbiorowy — negatywny, umiarkowany Związki (Solidarność) alarmują o 10-15% ubytku załogi w dwa miesiące (odprawy, urlopy górnicze). Ryzyko bezpieczeństwa i wydajności — w kontekście planowanej optymalizacji zatrudnienia to czynnik ryzyka operacyjnego.

4. Presja makro: ceny węgla koksowego i stali — lipiec/sierpień · wyniki/regulacje — negatywny, istotny

• Ceny węgla koksowego spadły o ~15% w lipcu; produkcja stali w UE słaba.
• Raport PwC (07.08): koszt stali z koksu w UE może wzrosnąć o 100% do 2045 r. — strukturalny negatyw dla JSW.
• Zalew importu stali GOES (ponad 50% wolumenu UE) — presja na cały sektor.

5. Kontekst finansowy: strata netto 6,25 mld zł w 2025 r., ~615,9 mln zł w I kw. 2026; potrzeba ~2 mld zł wsparcia do końca roku; ROE -35,5%; C/Z -0,92

Tematy dominujące

Newsflow skoncentrowany wokół jednego wątku: restrukturyzacja i płynność (pożyczka ARP, sprzedaż aktywów, presja kosztowa). Drugi wątek to negatywna presja zewnętrzna (ceny węgla/stali, regulacje UE). Dla inwestora w horyzoncie 1-3 miesięcy kluczowa będzie realizacja programu naprawczego i terminowość transakcji.

Ryzyko informacyjne

• Ryzyko opóźnień w harmonogramie restrukturyzacji (już widoczne przy PBSz/JZR).
• Presja kadrowa (Knurów) może wymusić dodatkowe koszty lub pogorszyć wyniki operacyjne.
• Uzależnienie od dalszego wsparcia państwowego (~2 mld zł do końca roku) — ryzyko braku kolejnych transz.

Dominuje momentum krótkoterminowe: cena zamknęła się na 26,15 zł, 4,2% wyżej niż 5 i 20 sesji temu, a wskaźnik siły względnej (RSI) z 14 sesji rośnie już piątą sesję z rzędu do 54,1. Zbieżność/rozbieżność średnich kroczących (MACD) ma rosnący histogram, a presja kupna rośnie przy słabnącej sprzedaży (indeks ruchu kierunkowego +DI wzrósł do 20,8, -DI spadł do 13,5). Jednak najsilniejszy kontr-sygnał jest podwójny i dotyczy zarówno trendu, jak i wolumenu: indeks średniego ruchu kierunkowego (ADX) wynosi zaledwie 12,3, co oznacza brak wyraźnego trendu, a bilans wolumenu (OBV) spada od 10 sesji — ruch ceny nie jest potwierdzany przez przepływ pieniądza. Do tego wskaźnik Aroon jest wyraźnie niedźwiedzi (Aroon Down 76 vs Aroon Up 32). Napięcie obrazu: bycze momentum i ekstrema wyprzedania/kupna (StochRSI na 100) ścierają się z brakiem trendu i dystrybucją wolumenu.

Trend i momentum

Cena znajduje się powyżej kluczowych średnich krótkoterminowych, a paraboliczny SAR (24,86) jest pod ceną, co sugeruje utrzymanie zwyżki. Jednak z szerszej perspektywy układ jest niejednoznaczny: stopa zwrotu z 60 sesji jest ujemna (-6,5%), a cena pozostaje 27,6% poniżej 52-tygodniowego maksimum (36,1 zł). ADX poniżej 20 potwierdza brak silnego trendu — to ruch korekcyjny, a nie nowa faza trendu. Co istotne, momentum krótkoterminowe (RSI, Stochastyka, MACD) silnie rośnie, ale wskaźnik TRIX pozostaje ujemny (-0,06), co oznacza, że długoterminowe momentum jeszcze nie potwierdza odwrócenia. Aroon pokazuje, że trend spadkowy może wracać (Aroon Down rośnie do 76).

Oscylatory i ekstrema

Obraz jest skrajnie wykupiony na poziomie krótkoterminowym: wskaźnik StochRSI osiągnął 100 (linia %K) i 84,3 (linia %D), a RSI z 2 sesji wzrósł do 75,2 — to typowy setup na korektę lub konsolidację. Wskaźnik Williamsa %R (-21,6) i CCI (39,3) są blisko strefy wykupienia, ale nie ekstremalnej. W silnym momentum takie odczyty mogą się utrzymać, jednak przy ADX na 12,3 ryzyko cofnięcia rośnie. Wykupienie na StochRSI to najsilniejszy kontr-sygnał cenowy — sugeruje, że krótkoterminowa siła jest bliska wyczerpania.

Wolumen, przepływ i zmienność

To najsłabsza strona obrazu. Bilans wolumenu (OBV) spada od 10 sesji, a stopa zmiany OBV jest ujemna — oznacza to, że podczas ostatnich wzrostów ceny następowała dystrybucja, a nie akumulacja. Indeks przepływu pieniądza (MFI) wynosi 41,6 i choć rośnie, pozostaje poniżej neutralnego 50, co wskazuje, że kapitał nie potwierdza ruchu cenowego. Zmienność jest wyjątkowo niska: średni rzeczywisty zakres (ATR) w dolnym kwartylu (0,83), a szerokość wstęg Bollingera kurczy się do 8,3% — to klasyczny squeeze, zapowiedź silniejszego ruchu. Niskie obroty (średnio 243 tys. akcji dziennie) potęgują ryzyko gwałtownego wybicia w którąkolwiek stronę.

Poziomy i scenariusze

Najbliższe wsparcie to 24,86 zł (paraboliczny SAR) i psychologiczny poziom 25 zł, potem strefa 23,5–24 zł. Opory: 27,5 zł (lokalny szczyt), a dalej 29 zł i 30 zł. 52-tygodniowe ekstrema to 20,6 zł (dołek) i 36,1 zł (szczyt).

• Kontynuacja: układ byczy wymaga utrzymania ceny powyżej 25 zł i, co ważniejsze, odwrócenia bilansu wolumenu (OBV) — wzrost ceny przy rosnącym OBV i MFI powyżej 50 dałby konfluencję momentum z przepływem pieniądza.
• Odwrócenie: przebicie i domknięcie poniżej 24,86 zł (paraboliczny SAR) przy utrzymującej się dystrybucji wolumenu oraz wyjście ze squeeze w dół (domknięcie pod dolną wstęgą Bollingera) zmieniłoby obraz na zdecydowanie niedźwiedzi. Wykupienie StochRSI jest wyzwalaczem korekty nawet bez zmiany trendu.

Teza fundamentalna

Spółka znajduje się w głębokiej, wieloletniej dekoniunkturze finansowej po okresie rekordowych zysków z 2022 r., a obecna wycena rynkowa (P/B ~1,1) nie dyskontuje w pełni skali pogarszającej się rentowności i narastającego zadłużenia. Jest to klasyczny przypadek cyklicznego producenta, który spadł z bardzo wysokiej marży (2022) do poziomów znacznie poniżej kosztów produkcji (2025), co ma bezpośrednie przełożenie na bilans.

Wycena

• P/B: 1,08 (przy wartości księgowej 20,71 PLN/akcję). W kontekście własnej historii jest to poniżej wieloletniej średniej, ale wskaźnik ten rośnie wraz z erozją kapitału własnego — spółka tanieje na papierze, ale tanieje również fundamentalnie. W 2023 r. kapitał własny wynosił 16,5 mld PLN; w 2025 r. już 3,1 mld PLN.
• EV/Sales: 0,61 — nisko, ale wynika to z ujemnej EBITDA; nie jest to „okazja” tylko oznaka pogarszającej się zdolności do generowania zysku.
• Forward P/E: ~30 — sugeruje, że rynek zakłada powrót do zysków w kolejnych kwartałach, co w świetle TTM (P/E brak, strata netto) jest istotnym optymizmem.
• P/FCF: brak (FCF ujemny). Spółka spala gotówkę — w 2025 r. FCF = -3,88 mld PLN.

Jakość biznesu

• Marża EBITDA: z 52% (2022) spadła do -51% (2025). Przychody spadły z 20,2 mld PLN (2022) do 9,4 mld PLN (2025), a koszty techniczne utrzymały się na wysokim poziomie (11,6 mld PLN).
• ROE: -97,8% , ROA: -23% — kapitał jest aktywnie niszczony.
• Dług netto: ujemny cash flow operacyjny (-440 mln PLN w 2025) i dodatnie zadłużenie — kapitalizacja rynkowa 2,75 mld PLN jest niższa niż ujemny kapitał obrotowy i zobowiązania krótkoterminowe (6,8 mld PLN kontra aktywa obrotowe 2,65 mld PLN).
• Wskaźnik płynności: current ratio 0,34 — spółka nie jest w stanie pokryć bieżących zobowiązań aktywami obrotowymi; ryzyko problemów z finansowaniem.
• FCF margin: ujemna w ostatnich 3 latach (2023: -1,6%, 2024: -37%, 2025: -41%).

Ryzyka fundamentalne

1. Brak zdolności do obsługi długu przy ujemnym cash flow — ryzyko restrukturyzacji lub dokapitalizowania (rozwodnienie).
2. Ceny węgla koksującego pozostają niskie; JSW nie kontroluje cen globalnych — spółka jest cenotwórcą w segmencie premium, ale wrażliwość na cykl jest ekstremalna.
3. Rosnące koszty wydobycia (głębokość, BHP, energia) przy spadających wolumenach — nieracjonalny poziom kosztów stałych.
4. Ryzyko regulacyjne/środowiskowe — polityka UE, ETS, limity wydobycia węgla mogą wymusić dalsze odpisy aktualizujące (w 2024 odpis ~5,9 mld PLN).
5. Negatywny kapitał obrotowy oraz brak dywidend (ostatnia: 2018) — brak wsparcia dla akcjonariuszy w perspektywie.

Reżim rynku

Jesteśmy w późnej, ale wciąż żywej hossie, z wyraźnym akcentem na GPW. WIG po 200 sesjach jest +40,3%, WIG20 zbliża się do szczytu wszech czasów (-0,5% od 52-tyg. maksimum, 5 sierpnia prasa notowała historyczny rekord powyżej 4000 pkt). mWIG40 jest dokładnie na szczycie (+0,0% dystansu). Krótkoterminowo rynek przyspieszył: WIG +6,7% w 20 dni, DAX +5,0%.

Świat jest bardziej stonowany: S&P 500 i DAX na szczytach, ale Nasdaq jest -1,5% od maksimum — technologiczna korekta. Narracja prasy jest mieszana: z jednej strony rekordy i „krajowe akcje wróciły do łask” (maj), z drugiej starsze sygnały o korekcie i napięciach geopolitycznych (czerwiec, Bliski Wschód). Te starsze teksty są nieaktualne — świeże liczby mówią o kontynuacji wzrostów, zwłaszcza na GPW. Rynek nie chce spadać; sentyment bliżej euforii niż strachu, choć bez przesady.

Spółka na tle reżimu

JSW to wysoka beta w tym układzie: silny, rosnący mWIG40 ciągnie spółkę (+4,2% w 5 dni), ale spółka jest -27,6% od 52-tyg. szczytu — czyli zachowuje się słabiej niż rynek, który jest na maksimach. To typowa dywergencja: rynek dyskontuje hossę, JSW czeka na własny driver.

Wrażliwości makro

Główny driver to cena węgla koksującego (USD) i popyt na stal w Europie i Chinach. Mocny złoty to wróg: USD/PLN spadł o 2% w 20 dni — to realnie obniża przychody w PLN z eksportu węgla i koksu. Miedź (+5,4% w 20 dni) i srebro (+6,6%) sygnalizują ożywienie przemysłowe, co pośrednio wspiera popyt na stal, ale to słaby sygnał dla JSW. Stopy RPP bez zmian (2,5–3,0% CPI) — brak presji inflacyjnej w Polsce, co nie pomaga w walce o marże kosztowe.

Kalendarz rynku (nadchodzący tydzień-dwa)

Jedyne znane zdarzenie: finalny CPI za lipiec (17.08) — rynek prawdopodobnie nie zareaguje, bo odczyt flash już znamy. Brak decyzji RPP/FOMC w tym oknie — rynek może wejść w stan „ciszy przed burzą", z mniejszą płynnością i większą wrażliwością na pojedyncze nagłówki. W tym otoczeniu JSW może dryfować bez katalizatora.

Ryzyka makro

1. Korekta globalna po tak długiej hossie — GPW jest mocno powyżej średnich, a obronna pozycja (wysoka beta) JSW uderzy najmocniej w dół.
2. Umocnienie złotego (USD/PLN poniżej 3,70) — dalsze umocnienie obniży przychody eksportowe spółki w PLN.
3. Transformacja energetyczna EU i tania stal z Azji — długoterminowy spadek popytu na węgiel koksujący; ryzyko strukturalne, ale w horyzoncie 3–6 mc raczej tło niż trigger.